Landen / Nederland

reisverslag:

Laatste loodjes

Feestje...

Pakken...

Pakken tot je een ons weegt...gaat dit passen???

Het verhaal - last 10 weeks - ...

Voorafgaande aan deze 10 weken is er natuurlijk al heel veel gedaan. We zijn bijvoorbeeld in mei begonnen met Frans te leren. Tijdens onze lessen Frans (middelbare school) hebben we blijkbaar niet echt goed meegedaan, want er is bar weinig in de hoofden blijven hangen. Zo hebben we in onze buurjongen Hendrik Vlastuin een goede professeur francais gevonden (merci beaucoup et nous vous remercions pour la peine!!) die bereid is ons elke week te helpen. Het is natuurlijk onze taak om elke week een hoofdstuk uit ‘Hoe en wat in het frans’ te leren. Verder is er al heel wat aan de Landie’s gesleuteld: nieuwe dieseltank, veren, schokbrekers enz. Veel geinformeerd over verschillende items die we onderweg nodig hebben enz. enz.

Nog 10 weken…
Nog 10 x 7 nachtjes is nog 70 nachtjes slapen. Het is nu niet meer in maanden tellen, maar in weken.
Sjoerd geeft deze week instructie tijdens een zeilkamp. Lekker nog even iets heel anders. Jonneke begint heel voorzichtig de zolder op te ruimen, kasten uit te zoeken en hiermee een begin te maken voor de verhuizing over 6 weken. In de tijd dat wij weg zijn hebben we ons huis per 18 augustus onderverhuurd. Daarom moeten wij nog een aantal weken ergens anders bivakkeren.
De daktenten zijn opgestuurd door oom Piet in Zuid-Afrika. (In Zuid-Afrika worden ’s werelds beste daktenten gemaakt en via kennissen hebben we daar een daktent voor Marianne en eentje voor Sjoerd en Jonneke gekocht – veel goedkoper daar, dan hier – ) Yep, ze zijn dus in Amsterdam! Maar waar? Na een rondje bellen, weten we waar ze zijn. Maar……… ‘heeft u een originaliteitbewijs?’ ‘Eh, nee, hoezo, waar kan ik die krijgen?’ En zo maken we kennis met het papier en regelwerk om iets wat in Amsterdam ligt, in Renswoude te krijgen.

Nog 9 weken…
We hebben oom Piet gevraagd een originaliteitbewijs op te vragen. Op een on-afrikaans snelle manier hebben wij een paar dagen later het bewijs thuis. Dankie oom!
Het duurt nog even, nog een belletje, formulier, even wachten nog een belletje, maar we kunnen ze (als we nog even veel van ping betalen) afhalen.
Wouwie, dat is toch wel gaaf als we de daktent uitklappen en ’s avonds al op White Elephant (de witte Land Rover) maken!
Na al eerder kennisgemaakt te hebben met Mathieu de Bruin en Marianne Hooijman uit Leuth, gaan wij deze keer naar hen toe. Zij zullen een soortgelijke route rijden en wat is er leuker dan elkaar te helpen, tips te geven en enthousiast te maken? De site van Mathieu en Marianne is trouwens: http://www.hakunamatata.nl.

Nog 8 weken…
De pak en afwerklijsten liggen er. Maar nu moeten er toch echt dingen afgewerkt worden. Marianne en Jonneke hebben een ‘doe-dag’ gepland, waar we o.a. foto’s scannen, papieren kopieren, en een heleboel meeneemdingen kopen. Ook maken we de medische box helemaal compleet: echt, iets voor keel-, oog-, oor-, buik-, menstruatie-, darm- en weet-ik-veel-wat-voor pijn. Marianne heeft zelfs voor hechtmateriaal gezorgd.
Ook hebben we besloten om een afscheidsborrel te houden voor onze familie en vrienden. Iedereen in die laatste week nog gedag gaan zeggen, zal niet meevallen. Daarom houden we, net voordat we gaan, een gezellig avondje.
We vragen een solvabiliteitsbewijs bij de bank (niemand bij de bank wist wat het was, maar we hebben er een gekregen)  en bewijs van goed gedrag en zeden aan (en jawel, die krijgen we allevier!)
Na maanden nadenken over ‘hoe gaan wij het water zuiveren?’, internet lezen, vragen aan medereizigers, zijn we tot de conclusie gekomen dat een Katadyn waterfilter toch de beste optie is. ‘Het kost wat, maar je hebt ook wat.’ Bij de Zwerfkei in Woerden (een grote outdoorwinkel) genieten we, doen ideeën op, en kopen o.a. de waterfilter, een medisch handboek voor onderweg en een dierenboek.

Nog 7 weken…
Pffft… het komt wel erg dichtbij. Er is veel te doen, zoveel dat we allemaal een beetje (zelfs nachtelijke) kriebels krijgen. Het is wel een beetje vakantie, mooi weer enzo, maar ondertussen doen we ook nog wat, regelen en bellen het een en ander en we genieten gewoon nog van de de Nederlandse zon.(al moeten Sjoerd en Marianne nog werken)
De franse les van de week was een flop. Elk een ander hoofdstuk leren en dan zo half dat als we elkaar overhoren en er alleen uitkomt: ‘Eh,…. Eh, wat was het ook al weer’. We kletsen lekker wat en spreken af dat we voor volgende week 2 hoofdstukken echt goed leren!
Op zaterdag verven we de achterbak van White Elephant opnieuw. Die kon nog wel een laagje verf gebruiken.

Nog 6 weken …
We hebben een ‘vergadering’ en lopen alle lijsten (materiaallijst en doe-lijst) na en spreken af wie wat gaat doen of kopen. Met andere woorden: we hebben twee lijsten en maken er gewoon nog een bij. Dat schiet op.
Met zo’n derde lijst kun je dus gewoon weer aan de gang en dat doen we ook.
Sjoerd en Jonneke gaan verder met het opruimen en inpakken van spullen. Het wordt al kaal in de kamer zonder het grote schilderij, zonder spinet enz.
Verder nog wat recepten bij de artsen in het ziekenhuis geronseld. (Handig zo’n zuster mee op reis.) Oh ja, en handtekeningen dat we de spuiten niet gebruiken voor drugs. Wat een vertrou-wen stellen ze in ons.

Nog 5 weken…
Marianne geniet nog van een weekje Limburg, lekker even niets regelen alleen maar relaxen en af en toe een Frans woordje leren.
Jan gaat weer voor 3 weken aan het werk, Sjoerd en Jonneke gaan deze week verhuizen. En verhuizen valt niet mee met temperaturen van tegen de 40 graden op zolder, maar zo kunnen we vast aan hoge temperaturen wennen. En alvast een paar keer proefslapen in de daktent. En tot de ontdekking komen dat de muggen ons ook daar weten te vinden! Grrr… Het gaatje waar ze doorkwamen, hebben we gelijk dichtgemaakt! De komende weken mogen ze bij Jonneke’s oma bivakkeren. Fijn en handig, want er is bij oma genoeg ruimte om alle afrika-spullen op te slaan, aan de auto’s te knutselen enz.

Nog 4 weken…
Regelen, regelen regelen dat is wat je de hele dag ongeveer doet. Even bellen, even mailen etc. Even wat kopen. En dan aan het eind van de week maar niet op de bankrekening kijken.
Voor de gein een vijftal voorbeelden.
1. batterijen voor onze spiegelreflexcamera: 6 x € 15,00 = € 75,00
2. Lariam (anti-malaria tabletten) € 119,22 per persoon
3. 2 accu’s voor videocamera € 89,50
4. een keer naar de Kruidvat (maandverband enzo) € 94,00
5. waterpompje met kraan € 120,00

Maar oke, dit willen we zelf. Al moeten we eerlijk zeggen dat het deze laatste weken af en toe best slikken is wat je nog allemaal moet uitgeven.

Sjoerd en Jan gaan met Land Rovers naar ET in Coevorden. Daar krijgen de auto’s een goede beurt (afrika-bestendig) en worden ze gekeurd. Gave gasten. Jan en Sjoerd kunnen gewoon meehelpen (en leren zo nog een heleboel) en ze geven eerlijk advies en in vergelijking met andere bedrijven niet erg duur. Twee volle dagen zijn ze bezig, ’t kost ook een heel bietje, maar daar heb je ook wel heel voor in de plaats. Inderdaad: klaar voor Afrika.

Nog 3 weken…
Sjoerd en Jan werken deze week voor het laatst. Jonneke staat zelfs nog twee dagen voor de klas, maar neemt op donderdag dan ook echt afscheid. Marianne is ondertussen het thuiszijn beu aan het worden (en haar moeder ook).  WE WILLEN GAAN!
Maar goed, ook deze week toch nog naar de winkel, nog een sponsor zoeken, stress krijgen om het carnet te regelen, enne, is die verzekering nu al geregeld offe toch nog maar ff bellen? Ook de site moet nu echt af en Sjoerd en Andre (broer van Jonneke die de site maakt) doen hun uiterste best! Volgende week zijn we bijna elke dag bij elkaar om te oefenen om de auto in te pakken (want ja, al die dozen staan er wel, maar past alles er nu ook echt in?), aan de auto’s te werken, laatste inkopen te doen enz.

Nog 2 weken…
Maandag: proefpakken. Het is jammer dat u/jij niet een kijkje kon nemen in de schuur waar alle kisten opgestapeld stonden. Dat moet gewoon allemaal in de LandRovers passen! Soort bij soort leggen, wat heb je vaak/ minder vaak nodig enz. en dan gewoon gaan pakken. Wow, wat kan er veel in die auto. Nu zien we hoeveel er eigenlijk in dat vak of kastje past. Uiteindelijk hebben we gewoon nog ruimte over. We moeten wel ook rekening houden met het gewicht. We leven maandag en dinsdag zoals we onderweg ook hopen te doen; koken, buiten eten, slapen in de tenten en auto, wakker worden doordat de zon je tent verwarmt, buiten ontbijten en weer de dag beginnen. HEERLIJK!
We regelen carnet, bestickering op de auto’s, kopen de satelliettelefoon en digitale camera en zo vliegt ook deze week weer voorbij.
Op vrijdagavond houden we de afscheidsborrel.

Maandag 15 september!

Tranen, lachen, kriebels in je buik: WE GAAN!!!  

terug