![]() |
![]() |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Landen / Spanje
reisverslag: Waypoints Tips en bijzonderheden18 september 2003 Om half één vannacht keek Jonneke met zaklamp uit het raam… en zag dat de lichtstralen als met waterkringels wegdreven. Dan schrik’ie toch wel ff…. Gelukkig was het gezichtsbedrog. In ieder geval hebben we het droog gehouden en genoten van onze eerste ‘wildkampeernacht’. Al slingerend door de prachtige bergen, komen we bij de grens. Spanje roept ons. Bij de grens een lange file, bij de douane wat ‘streng’ kijkende mannetjes (ziet er wel indrukwekkend uit en wij gedragen ons) en bienvenuedo en Espania! Om nog wat van dit land te zien, doen we een rondje Barcelona. Vooral Sjoerd en Jan kicken hier op. Wat kunnen die mensen hier rijden. Iedereen rijd door, op en als je niet uitkijkt tegen elkaar. Nog een paar scooters er tussendoor en het feest is compleet. Op deze manier doen we al vast wat ervaring op voor het rijden in Afrika.
Waar moet je hier nu rijden???? Ook hier zijn veel toeristen! Er zijn nog meer dingen die ons hier voorbereiden op Afrika. Sta je voor het stoplicht stil, wordt je auto besprongen door 4 mannen die opeens je ramen gaan staan wassen. Potje dit willen we helemaal niet. We hebben ze net vanmorgen zelf gewassen!!! Sjoerd probeert ze duidelijk te maken dat hij er niet van gediend is, maar dat willen ze niet snappen. Oké, dan maar de ruitenwissers aan misschien snappen ze dat. En het werkt. Bij het volgende stoplicht staan ze zakdoekjes te verkopen. Marianne probeert duidelijk te maken dat ze al zakdoekjes heeft door ze te laten zien. Zonder effect. Uiteindelijk geeft ze dan maar haar appel. Nu kan het nog zonder dat er dan opeens twintig man om je heen staat. Al met al hebben we twee uur door de grote stad gecrossed. Op naar de zee en naar een campeerplek. We willlen eigenlijk niet op een camping staan, dus moeten we weer even zoeken waar we terecht kunnen. Alle onbegaanbare zijwegen worden gekeurd. Het is elke keer weer hard werken om er één te vinden, maar uiteindelijk zien we een mooi stijgend zandpad (in Peniscola) waar je alleen met een ‘Land Rover’ omhoog kan komen. We vinden een fantastische plek ‘in the middle of nowhere’. Tussen de bergen met uitzicht op zee. Wat willen we nog meer. We genieten! Weet je hoe heerlijk het is, om op de wc je grote boodschap te doen met uitzicht op zee? (we hebben een inklapbaar wc’tje)
Wildkamperen aan de spaanse kust en s'ochtend wakker worden met dit uitzicht!!! We horen alleen de natuur hier en krijgen bezoek van twee wilde honden. ’s Nachts kwamen ze blijkbaar even buurten om te zien of er nog wat te halen viel. Jan en Sjoerd hadden het nog gehad over de ‘vuilniszak’, maar een steen erop moest voldoende zijn. ‘Jammer joh!’, zou Marianne zeggen, maar het werkte niet. Want werkelijk elk potje, zakje, doosje werd uitgelikt. Trouwens, nog een leuke blunder van Sjoerd (houden jullie bij hoeveel het er worden?). Wil hij zijn broekspijpen aanritsen (van zo’n afritsbroek, je-weet-wel), vergeet hij eerst zijn voet erdoorheen te steken. 20 september 2003 Na gisteren een dag van ruim 600 km. gereden te hebben, doen we het vandaag maar eens rustig aan. En omdat de zee zo heel dichtbij is, nemen we nog heerlijk een duik. Allemensen, wat is dat lekker! Daar knap je gewoon direct helemaal van op. Alleen hebben ze hier wel hele aparte zwembroeken, zoiets als in het sprookje van ‘de nieuwe kleren van de keizer.’ Heel naturistisch allemaal. Tegen half een rijden we weg en volgen de prachtige route langs de kust. De weg is een echte bergslingerweg. Voor Jonneke weer een goede oefening, terwijl Sjoerd de nodige aanwijzingen geeft (voor de bocht remmen, in de bocht weer gas geven en hoe je de bochten het beste kunt inschatten enz.) We genieten van de uitzichten: elke keer zien we weer de blauwblauwe zee, genieten van de palmbomen langs de weg. Toch lijkt dit deel van het land een klein beetje op Nederlands Westland: er staan meer kassen, dan huizen. Van een beetje mindere kwaliteit en daarom niet zo erg aantrekkelijk om te zien. We rijden tot Malaga om daar ergens een camping te zoeken. En dan begint het pas… Camping zoeken in deze toeristische omgeving? In een grote stad borden "camping" zoeken, is al een hele puzzel. Vinden we een camping, is het zo’n vreselijk dorp, waar ze ook nog 50 euro per nacht (voor ons vieren) vragen. Wegwezen! Dan maar eerst even boodschappen doen bij de ‘supermercado’ Lidl. Sjoerd heeft een opmerkelijke manier van een parkeerplek zoeken: eerst drie rondjes, dan een plek bepalen en keurig achteruit rijden. Dit keer ging het achteruit rijden net iets te ver… we horen een aardig klapje. Jonneke springt de auto uit en rent naar de achterkant: mmm, niets te zien. Da’s wel vreemd. Oke, dat valt mee dan. Tot Sjoerd ook een kijkje komt nemen en iets hoort knerpen. Mm, da’s ook vreemd! Valt niet mee dus als we naar de ruit kijken. Die is bezig om in een miljoen stukjes te barsten. (door de spanning op de band en de deur) Foutje, bedankt!
DAAAAGG OPROEP APELDOORN...sorry!!! De ruit blijft aardig hangen door de tweezijdige functie van het blinderingsfolie. Oke, da’s pech nummer één. (volgens Jan komen er nog twee, want drie keer is scheepsrecht) Nu een nieuwe ruit vinden. Maar alles is op zaterdag zes uur wel zo’n beetje dicht. Maandag maar verder zoeken. Uiteindelijk vinden we een andere camping, aardig wat kilometertjes verderop. Ook zo’n groot geval, al is deze wel wat mooier dan de vorige. Omdat het al tegen achten is, zoeken we niet meer verder. En we moeten zeggen: alleen al voor de douches is het zeer de moeite waard!! Ronduit heerlijk! En niet te vergeten: ze hebben hier een wasmachine! Da’s beter werk dan alles met de hand uitwringen. En we hanteren deze leus (die Jonneke van een oom uit Zuid-Afrika leerde): As daar water is, skep jy! Marianne is dol geworden op deze leus en past deze toe op ‘naar de w.c. gaan’, drinken, iets lekkers in de supermarkt kopen, douchen (staat ze 3 keer per dag onder de douche) etc. (Reactie van Marianne hierop: Jonneke kan iets overdrijven, ze heeft niet door dat Sjoerd al twee keer is geweest en ik nog maar een keer. J ) 21 September 2003 Vandaag rustdag. Daar zijn we ook wel aan toe. Eerst uitslapen. Daarna heeeeel rustig ontbijten. Wel een beetje jammer dat we niet zoveel brood hebben gekocht. Hier zijn we nog niet helemaal op ingesteld. Even de douches testen of ze het nog steeds goed doen. Jonneke voelde zich niet echt lekker (de hectische voorbereidingsweken eisen nu hun tol) dus die kroop hierna nog maar even in bed. Verder brengen we de dag door met lezen, een ‘kerkdienst’ houden, spelletjes doen en eten koken.
Sjoerd dacht er goed aan tijdelijk van kapsel te veranderen... handig tegen hoofdluis!!! Dit doet ZEER! Af en toe horen we’ opsoute!’ en zien we één van ons wapperen en zwaaien. Die r… vliegen hier, je zou er echt ‘gestoord’ van worden! Geen mug te bekennen, maar een miljard vliegen (nou ja, overdrijven is ook een vak) 22 september 2003 Op ruitenjacht! Als we Marbella binnenrijden, belanden we al snel op de autoboulevard. Garages met ongeveer alle merken auto’s, maar geen LandRover. Rondje een door de stad, rondje nog een keer door de stad… Nou ja, dan maar bij deze 4x4 shop vragen. Mocht dat nou een autoruitenzetter zijn! Geweldig. En nee, of je het nu gelooft of niet, een achterruit had hij wel. Een rekensommetje: € 270,-. Slik, nu vindt Marianne het ook niet zo’n heel leuk ongelukje meer. Oké, we moeten toch een nieuwe. Duurt een paar uur en het kost wat, maar dan heb je ook wat! (Jan) Om kwart voor een rijden we weg, inclusief nieuwe ruit. O ja, die mannetjes vonden de Land Rovers wel gaaf. Toen we bijna weggingen, maakte de baas ons met ‘un momento’ duidelijk dat we nog even moesten wachten. Kwam hij terug met een bandhoes voor voorop de auto. Toch een aardig sponsorsgebaar!
1. Peniscola: Hier hebben we lekker wild gekampeerd. Op een prachtig plekje net buiten het dorp. Het licht in een natuurgebied. Met de volgende waypoint kom je er wel N40 19' 35.4'' E0 21' 02.5'' 2. Las Negras: Een redelijke camping aan een baai tussen twee bergen. Redelijke sanitaire voorzieningen. Prijzen € 5,90 per auto en € 3,- p.p. Verder is er een restaurant en een supermark(tje) aanwezig. Helaas geen waypoint meer van, maar in het dorpje bestaat maar een camping...dus kan niet missen. 3. Marbella: Een mooie ruime camping. Hier zijn we even heerlijk tot rust gekomen, hebben we lekker gedoesjd en heeft Sjoerd een nieuw kapsel gekregen. Waypoint N36 29' 22.9'' W4 44' 34.8'' |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Website ontwikkeld door: André Hoogendam | |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||