| |
|
|
Landen / Sudan
| Details over Sudan: |
| oppervlakte: 2.495.712 |
| aantal inwoners: 28.883.000 |
| hoofdstad van Sudan: Khartoum |
| godsdienst(en): Soennitische Islams, inheemse godsdiensten |
| talen: Arabisch, Nubia, Ta Bedawie |
| analfabetisme: 54 |
| levensverwachting: 56 |
| bruto nationaal inkomen: 875 |
| economie: Textielverwerking, cement, olie, suiker, zeep, destilleren, schoenen.Agrarisch: katoen, grondbonen, sorghum, graan, Arabische gom (kauwgom), sesam, veehouderij (schapen). |
| bijzonderheden over Sudan: Tijdens de "scramble for Africa" gedurende de laatste decennia van de 19e eeuw, kwam Soedan onder Brits gezag. Teneinde een rechtstreeks conflict met de Europese mogendheden in Centraal Afrika te vermijden, besloot de Britse regering Soedan in naam van de 'khedive' van Egypte te veroveren als verloren gegaan Egyptisch grondgebied. In september 1898 werden de laatste Mahdistische strijdkrachten bij Omdurman, nabij het huidige Khartoem, verslagen door een gecombineerde Egyptisch-Britse strijdmacht onder leiding van Generaal Kitchener. Het daarop gevolgde Brits-Egyptische Condominium duurde tot eind 1955.
In 1924 werden de Egyptische militairen en ambtenaren uit Soedan teruggetrokken.
Als gevolg van de ongelijke behandeling door de overheid verslechterden de betrekkingen tussen Noord- en Zuid-Soedan. In het islamitische Noorden schakelden de Britten lokale sjeiks in bij hun indirecte bestuur. Het zuiden, waar de nieuwe 'Southern Policy' werd gevoerd, werd apart behandeld teneinde te voorkomen dat het nationalisme, dat in Egypte al vaste voet had gekregen, zich via Noord-Soedan naar het zuiden en de overige Britse bezittingen in Oost-Afrika zou uitbreiden. De nadruk in dit beleid op de lokale etnische en culturele waarden in het zuiden had tot gevolg dat de verspreiding van de Islam effectief werd geblokkeerd. Onderwijs en economische ontwikkeling werden verwaarloosd en de handel bleef in Noord-Soedanese handen.
De laatste jaren voorafgaand aan de Soedanese onafhankelijkheid werden beheerst door de discussie over eenheid met, dan wel afscheiding van Egypte. In 1953 vond de ondertekening plaats van een Brits-Egyptische overeenkomst die onder meer voorzag in 'soedanisering' van de politie en het ambtenarencorps en in terugtrekking van alle Britse en Egyptische troepen. Op 19 december 1955 riep het parlement Soedan unaniem uit tot onafhankelijke republiek.
Sindsdien woedt een burgeroorlog met een onderbreking van 1972 tot 1983. De geschiedenis kenmerkt zicht door periodes van chronische instabiliteit en gewelddadige interne conflicten. Civiele regeringen en militair bestuur wisselden elkaar af; de politieke en economische macht berustte bij een kleine elite afkomstig uit de Arabische gemeenschap in het noorden. Toen de Soedanese regering in juni 1989 op het punt stond de uitgangspunten vast te leggen voor een vredesregeling met het zuiden, zette een groep officieren onder leiding van de huidige president Al Bashir de democratisch gekozen regering via een militaire staatsgreep af.
In 1997 sloot de regering in Khartoem een akkoord met een aantal kleine zuidelijke facties. In dit vredesakkoord erkent de regering formeel de religieuze culturele en etnische diversiteit van Soedan. Verder werd vastgelegd dat na een overgangsperiode van 4 jaar door middel van een referendum over zelfbeschikking voor het zuiden zou worden besloten. De voornaamste verzetsbeweging, de SPLM van John Garang weigerde aan dit vredesakkoord deel te nemen. Sinds die tijd voeren de regering van Soedan en de SPLM in het kader van IGAD vredesbesprekingen, die tot op heden weinig hebben opgeleverd.
Mensenrechten:
Ofschoon de mensenrechtensituatie in Soedan in de afgelopen vijf jaar in diverse opzichten is verbeterd, blijft de situatie zorgwekkend. Vooral in oorlogsgebieden in het zuiden van het land is er sprake van rechteloosheid en van arbitrair machtsmisbruik ten koste van de bevolking. In het noorden zijn er eveneens veel problemen met de rechtshandhaving en -toepassing. Ontvoering van vrouwen en kinderen door Arabische stammen komt voor in de oorlogsgebieden. |
reisverslag:
Zullen we helaas niet bezoeken ivm onveilige en onstabiele situatie in Tsjaad en Sudaan....
terug |
|
|
|
