| |
|
|
Landen / Zimbabwe
| Details over Zimbabwe: |
| oppervlakte: 390.580 |
| aantal inwoners: 11.163.000 |
| hoofdstad van Zimbabwe: Harare |
| godsdienst(en): Christelijk, inheemse godsdiensten |
| talen: Engels, Shona, Sindebele |
| analfabetisme: 15 |
| levensverwachting: 39 |
| bruto nationaal inkomen: 2.200 |
| economie: Industrieel: mijnindustrie, koper, staal.
Agrarisch: graan, katoen, tabak, koffie, suikerbiet, veehouderij. |
| bijzonderheden over Zimbabwe: Duizend jaar geleden vestigden de Shona zich in het huidige Zimbabwe. Tot op heden vormen de Shona de grootste etnische groep in Zimbabwe. De Shona waren voornamelijk landbouwers en jagers. Veel later, halverwege de 19e eeuw, vestigden zich in het zuiden van het gebied de Ndebele, veehoeders en nauw verwant aan de Zulus uit Zuid Afrika, en stichtten daar een machtig rijk. Tot op heden is de relatie tussen deze twee bevolkingsgroepen stroef en nog steeds van invloed op het huidige politieke klimaat.
Een derde, veel kleinere groep Europeanen arriveerde eind van de 19e eeuw onder leiding van de Brit Cecil Rhodes, op zoek naar minerale voorraden. De exploitatie van de mijnen werd een minder groot succes dan gedacht, maar de Europeanen bleven en vestigden zich veelal als boeren.
South Rhodesia (Cecil Rhodes Asia), zoals het land heette, werd tot 1923 geleid door Rhodes' British South Africa Company (BSAC). (Zambia werd in die tijd North Rhodesia genoemd.) De regering in Groot-Brittannië had weinig directe interesse in het land (mede door de tegenvallende mijnexploitatie) en liet het land (d.w.z. de blanke minderheid) in 1923 de keuze tussen inlijving bij Zuid-Afrika of het worden van een kolonie met zelfbestuur. Het laatste geschiedde.
Hoewel de gezondheidsvoorzieningen sterk verbeterd zijn sinds de onafhankelijkheid, zijn deze met name gecentraliseerd in de stedelijke gebieden. Uitgaven aan de sector stegen van Z$ 60 miljoen in 1979, naar Z$ 3,8 miljard in 1997/8. Het enorme aantal mensen dat aan AIDS lijdt, verhoogt de druk op de gezondheidszorg. Naar schatting 80% van de beschikbare bedden in ziekenhuizen wordt bezet door AIDS-patiënten. Volgens de regering, die het probleem jarenlang negeerde, zijn er in Zimbabwe ongeveer 1,5 miljoen mensen geïnfecteerd met het HIV-virus. In 1996 zijn 130.000 nieuwe gevallen van HIV-besmetting gemeld. Mede door het enorme aantal sterfgevallen aan de gevolgen van AIDS, is de levensverwachting teruggelopen van 61 jaar in 1990, naar 49 jaar in 1998. Ook de economie ondervindt hier direct gevolgen van, aangezien juist de economisch meest actieve groep wordt getroffen. Ook de uitgaven voor onderwijs (met name lagere en middelbare scholen) zijn sinds de onafhankelijkheid toegenomen. Onderwijs is niet verplicht, maar zo'n 90% van de schoolgaande kinderen behaalt "grade 5". De kwaliteit van het onderwijs laat wel veel te wensen over en er is een groot tekort aan passende vervolgopleidingen en werk. Bovendien zijn ook de gevolgen van AIDS in het onderwijs voelbaar door sterfte en ziekte onder docenten.
Op de universiteiten hebben verschillende problemen, zoals onder andere toenemende inmenging door de overheid en verhoging van het collegegeld, geleid tot enkele studentenprotesten.
Kinderarbeid is bij wet verboden in Zimbabwe; onder de 12 jaar geldt een volledig verbod en tussen de 12 en 17 jaar wordt in beperkte mate licht werk toegestaan. Vooral in de landbouwsector worden echter veelvuldig kinderen ingezet, vaak onder dezelfde werkomstandigheden als voor volwassenen. Door de enorme sterfte aan de gevolgen van AIDS zijn veel weeskinderen gedwongen te werken om te overleven. |
reisverslag:
n.v.t.
terug |
|
|
|
