Project Stephanos Childeren Home

Het weeshuis van Stephanos
Donderdag 11 maart komen we ‘s morgens bij het weeshuis aan. We noemen het ‘‘t weeshuis’ maar in werkelijkheid is het een heel terrein met gebouwtjes, een soort dorpje. Het weeshuis is ook niet een groot gebouw, maar acht huisjes waar dertien kinderen met een moeder wonen (totaal 105 kinderen intern). Verder is er een soort boerderij, met kippen, geiten, een grote groententuin; een kliniekje en dagopvang (ook ongeveer 100 kinderen) en klaslokalen.

Een paar weken bij een project werken, is eigenlijk veel te kort. Je hebt minstens een paar maanden nodig om ‘erin te komen en iets op poten te zetten’. Dat wisten we van te voren, maar misschien zijn er toch nog kleine klussen die gedaan moeten worden. We praten wat over en weer en er zijn wel wat mogelijkheden: in de dorpen zijn wat huizen nog niet af, daar moet nog iets aan het dak gedaan worden, we kunnen lesmateriaal bekijken en nieuwe ideen of lessen maken, helpen bij een voorlichtingssessie, de weeshuisjes zijn aan de binnenkant niet zo gezellig, misschien kunnen we daar iets aan doen. Wat het precies wordt, weten we nog niet. We zullen eerst een paar dagen meelopen, zodat we een idee krijgen van het project.

Dineke en Thea (beiden nederlandse verpleegkundige) leggen ons dingen uit van het project. Om zes uur ‘s morgens is er dagopening met alle kinderen samen. Daarna gaan ze naar de dorpsschool. Helaas is het onderwijs niet van goede kwaliteit (kinderen gaan soms over naar groep 4 of 5, terwijl ze nog niet eens kunnen lezen of schrijven). Daarom krijgen de kindern ‘s middags extra onderwijs in engels, chichewa (taal) en rekenen. We nemen een kijkje in een van de ‘weeshuisjes’. Nette verzorgde huisjes met vier slaapkamers: in drie slaapkamers staan 6 stapelbedden (12 kids van verschillende leeftijden) en in de vierde kamer slaapt de moeder met het jongste kind. Ze proberen zoveel mogelijk de gezinssituatie na te bootsen. ‘s Avonds na het eten vertelt de moeder een bijbelverhaal. Oudere kinderen moeten zelf hun kleren wassen en andere klusjes in het huishouden doen. Ze leven dus echt in een ‘gezin’.

Aan dit project hebben we het mooie bedrag van 2000,- kunnen geven.

terug naar projecten