Voorbereiding > Dagboek terreinrijden 29 april t/m 2 mei 2003

bekijk de foto's

Dinsdag
Jan en Sjoerd zijn vroeg opgestaan en op tijd naar de bandenspecialist gegaan. Daar hebben ze de nieuwe banden (BF-Goodrich all-terrain T/A KO,) eronder gezet. Dat was nog een hele klus, waar ze een paar uur mee zoet zijn.
Om ongeveer half twee ‘s middags vertrekken we (Jan, Barend- een vriend- en Sjoerd en Jonneke) richting het zuiden. Om de files in en om Brussel te vermijden, rijden we wat ‘tussendoorweggetjes’. En om half acht komen we aan in Inor, Noord Frankrijk. Een terrein van 180 ha. met goede mogelijkheden om terrein te rijden.
We zien aan de rand van een weiland diepe baggersporen en kijken elkaar aan: bleh… maar ja, daarvoor zijn we hier gekomen.
Bij een vuur eten we ons bord rijst met saus op en gaan niet al te laat slapen.

Woensdag
H e e r l ij k !! Kamperen. Vroeg wakker worden van het vogelconcert en het licht. Kamperen geeft je een gevoel van vrijheid. Het terrein waarop we kamperen is nogal blubberig: het heeft geregend en het klei/leem wordt spekglad. Na het ‘petit dejeuner’ wat Liliane (de gastvrouw van de camping) heeft klaargemaakt regent het. Natte boel en we besluiten eerst maar boodschappen te gaan doen.
‘ Toch maar dat eerste stuk proberen?’ klinkt het door onze portofoon. Yes, we gaan kijken. Wauw, dat blubbert al aardig en de auto’s hangen schuin, de differentieelbol schuurt over de grond… de sporen zijn aardig diep. Daar gaan we!!
Langzaam maar zeker komen we al een heel eind. Bij de derde bocht lukt het Sjoerd niet om rechtsaf te slaan in de vreselijke drap. Yes! Eerste “probleem”… achteruit, vooruit, in z’n 4-wheel-drive en steeds maar weer blubbert de auto terug. Rijplaten! Dat was de uitkomst.
Het terrein is erg mooi en al snel zien we de eerste wilde varkens. Yippee, nog wild kijken ook!
“ Probleem 2”: rechtsaf gaan betekent bij dit kruispunt voor Sjoerd naar de zijkant schuiven. Achteruit rijden is nog meer naar rechts schuiven (een aflopend stuk), vooruit en naar links sturen heeft het omgekeerde effect. Jan z’n White Elephant is inmiddels ook raar terechtgekomen: lekker vast. Lieren! Eerst White Elephant eruit gelierd en dan trekt hij met een touw Big Foot naar boven. Yes men, dit is kicke!! Jonneke moet er nog maar wel aan wennen… eng man als je echt zo schuin gaat, en dan die auto’s die echt niet willen wat jij wilt. En dan al die blubber en nattigheid… Ze staat heftig foto’s te maken, want zeg nou eerlijk: ’t is een plaatje waard…!!
Oke, eerst maar even eten, baquettes et brie natuurlijk. Na het eten moet Jonneke nu ook maar even rijden. Ze krijgt de eerste lessen van Sjoerd: “laag, in z’n twee koppeling op laten komen en dan gaat’ie vanzelf! Als je rustiger wilt, zet je ‘m in z’n een.” Nog een les: “Laat het stuur maar gewoon gaan, de wielen zoeken zelf hun weg in de sporen, alleen af en toe bijsturen.” Vreemde gewaarwording om eigenlijk niets te doen en toch vooruit te komen. De auto blubbert gewoon door de sporen verder… We zien edelherten! Wauwie, mooi man!
Het wordt steeds drassiger en zien grote plassen en we besluiten eerst op onderzoek uit te gaan of het verstandig is om verder te gaan. We lopen een eind, Sjoerd en Barend hebben laarzen en peilen hoe hoog het water staat, het verschil in hoogte tussen de beide sporen en we besluiten het eerste stuk te rijden. Jonneke laat dit moeilijke stuk graag aan Sjoerd over.
Tweede etappe bekijken we eerst met de benenwagen… sjoe, aan het eind is daar wel erg veel water, maar ja, ook dat moet je oefenen, he!
Het regent en regent en regent. Als allebei de Landie’s aardig in het water staan, bedenken we dat de waterpluggen er nog in moeten. Oke, achteruit een droog stuk opzoeken en daar gaan we!!
Hou je vast, daar komt Jan, houdt de vaart erin, redt het niet, terug, nog een keer, nog een keer, goed gas en ja hoor, hij is er bijna…!
Bijna ja… want net om het bochtje daar zakt onze White Elephant met een klap naar rechts weg. Vast. Ff schrikken, hoor! Het water staat aan de bijrijderskant tot boven de deurdrempel en Barend draait het raampje open (wat op gelijke hoogte is met de grond). Dan maar door het raam naar buiten… En die Landie zakt steeds dieper naar rechts … steeds dieper in het water dus. Touw aan het roofrack en de boom om ‘m overeind te houden. Wat doen we nu? Stenen gooien aan de achterkant in de grote kuil is een.,……………………………………………………………….
Lier uit… en …… ongelofelijk! Langzaam, maar hij gaat, en hij trekt ‘m er helemaal uit! Poeh… dat was dat. Nu de groene Land Rover nog. Maar ja, als jij hebt gezien wat degene voor je fout deed, kun jij het anders doen… En ja hoor, met een beetje aanwijzingen lukt het om in een keer de bocht door het water te nemen en het hoogje op te komen.
Yes men, dit was toch ook wel weer heel tof! Wat krijgen we nu?? Eerst een mooi ritje waar we nog meer herten en wilde zwijnen zien.
Nog een steile helling op (poeh, eng man, blij dat je boven bent), een steile helling af en dan nog even sjezen door grote modderplassen. Want tja, je moet toch zien dat we weggeweest zijn…! En dan staan we met elkaar die auto’s te bewonderen hoe vies ze zijn, blubberspetters everywhere… da’s mooi man!
Eten koken als het pijpenstelen regent…. Laat dat maar aan Sjoerd over! We krijgen een lekker bord tagliatella met rode saus. We zijn moe, het regent nog steeds en ’t is koud en gaan maar vroeg slapen.

Donderdag
Het regent. Het is nat. Het blubbert. Bleeh.. en de lucht ziet er nog donker uit ook… Maar goed. Na het ontbijt gaan we weer… we hebben er zin in!
Deze keer nemen we voor een deel hetzelfde parcours als gisteren, maar nu in omgekeerde richting. Dan kom je weer heel andere dingen tegen. Waar we gisteren met gemak naar beneden gingen, kom je moeizaam naar boven. Of andersom.
Sjoerd vindt het de hoogste tijd dat Jonneke ook weer een poging waagt. Hup, zelfde stuk als gisteren en gewoon doorrijden… Onder een af en toe: ‘ik ga niet verder’ komt ze uiteindelijk bij de grote plas met bocht… waar Jan gisteren zo vast zat. ‘Rijden, binnenbocht, gas geven, vaart houden, sturen naar links, rijden, vaart houden… ‘ en ja hoor, daar staat Big Foot weer op het droge. Wauwie, dit’s toch wel gaaf en geeft een kik! En datzelfde ‘hoogie’ (helling) van gisteren moet nog een keer. Ook nu zit Jonneke ‘toevallig’ achter het stuur en met aanwijzingen van Sjoerd komt ook zij nu boven.
We zien dat ze de moufflons, de herten en de zwijnen bijvoeren… echt de natuur is zo mooi.
Het weer is in de loop van de dag opgeklaard en we besluiten op tijd terug te gaan, lekker vuur te maken en wat vlees te braaien. Bierrgrgrtje??? Yes en een lekker sigaar erbij. Dit is een goed leven… helemaal alleen op een groot terrein, op een vuur je eten maken, een goed gesprek… Het is heerlijk om zo in de natuur te leven, dag en nacht. We hebben alledrie (Barend is alleen deze dagen mee) veel zin om naar Afrika te gaan. Vooral op zulke dagen krijg je echt de kriebels om weg te gaan.

Vrijdag
We ontbijten, ruimen de boel op, maken vast wat schoon… wat een modderbende… vreselijk, allemaal taaie klonten.. en besluiten om een mooie route naar huis te nemen. Prachtige natuur, schitterende kastelen en vergezichten en met een goed gevoel over deze dagen… We hebben veel geleerd!
De dag erop is er een van wassen, schoonmaken, hogedrukspuiten… mensekinders, wat een bagger komt er van de auto en de kleren af!

Foto's:

terug naar boven